Bir ülkedeki insan kaynağının değeri ve büyüklüğü o ülke insanının, eğitim seviyesinin kalitesi ile ölçülür.Aynı şekilde bir ülkenin medeniliği de: ekonomik refahı, üretiminin bolluğu, şehirlerinin büyüklüğünden öte yetiştirdiği insanların niteliği ile değerlendirilir.

   Gerçektende tarih bize, antik Yunan'dan Çin'"e Mısır'dan Osmanlı'ya kadar bütün büyük medeniyetlerin kültür ve maarif temeli üzerine kurulduğunu ve ayakta kaldığını göstermektedir. İnsanlığın yükselişi hep eğitim hamlesiyle başlamış, yıkılışları da bunun ihmali ile ortaya çıkmıştır.

Oysa ülkemizde genel kanaate göre"Eğitim" bi kelimelerin kökleri olan "eğmek" ve "İtmek"şeklinde anlaşılmaktadır. Bundan dolayı biz gençlerimize önce kendi koyduğuuz kurallara göre eğiyoruz, sonra onları belli düşünce kalıplarına itiyoruz. Bu yüzden de eğitim sistemimiz hür düşünceli, soruşturan, araştıran,üreten, öz güven sahibi, faziletli insanlar yetiştiremiyor.